زوال نعمت ها

امام علي صلوات الله علیه:

وَ اَيْمُ اللَّهِ مَا كانَ قَوْمٌ قَطُّ فى غَضِّ نِعْمَةٍ مِنْ عَيْشٍ فَزالَ عَنْهُمْ اِلاَّ بِذُنُوبٍ اِجْتَرَحوهَا؛

به خدا سوگند، هرگز ملتى در زندگىِ مرفّه و پر نعمتى نبوده‏ اند و نعمت از آنان زائل نشده است، مگر به سبب گناهانى كه مرتكب شده‏ اند.

نهج البلاغه، از خطبه 178؛ دانش‏نامه امير المؤمنين، ج 11، ص 114 .